miðvikudagur, 13. maí 2009

laugardagur, 9. maí 2009

Sjáið hvað ég er rík!


Tvær gimbrar, önnur mórauð og hin morbonótt. Tillögur um nöfn óskast, þessar eru nú þegar komnar:

Gytta og Gurrý
Bíbí og Sísí
Hekla og Tekla
Bergljót og Björgheiður
Klementína og Manda Rín
Kleópatra og Jasmín
Magnúsína og Ólafína
Úranía og Beta
Alda og Bylgja
Dimmblá og Víóletta
Móeiður og Móey
Líf og Lív
Alfa og Ögn
Drífa og Sigdóra
Inna og Ugla

miðvikudagur, 6. maí 2009

"Jóhanna farðu í félagsfræði"

Manneskja sem ég talaði við í dag sagði þetta við mig. Get nú EKKI sagt að ég hafi hugsað um að skella mér í félagsfræði...

þriðjudagur, 28. apríl 2009

...

Sumir eru öðruvísi en aðrir en aðrir eru eins og sumir

sunnudagur, 26. apríl 2009

Mér finnst gaman...

að reikna. 


Ég nýt þess að sitja meðal vina minna í heilan dag og reikna dæmi, rökræða þau fram og til baka, komast að niðurstöðu. Núna eru margir slíkir dagar framundan.

þriðjudagur, 21. apríl 2009

stóru skrefin

Fyrir utan gluggann minn er rist í gangstéttinni. Ristin er gömul og ryðguð. Sums staðar vantar í hana, þar eru stórar rifur.


Ég hef komist að því að börnum þykir afskaplega gaman að hlaupa eftir þessari rist með tilheyrandi látum.

En í dag voru engin læti. Ég varð vitni að því þegar ung snót sem var greinilega nýfarin að stíga sín fyrstu skref spreytti sig á ristinni. Hún fór sér hægt, vandaði hvert skref. Svo kom hún að stórri rifu, þar sem vantaði í ristina. Hún staðnæmdist og undirbjó sig vel, þetta var stórt skref. Svo tók hún skrefið, annar fóturinn á undan hinum og hinn fylgdi í kjölfarið.

Yfir sig stolt hljóp hún eftir hellulagðri stéttinni til mömmu sinnar. Hún hafði tekið stórt skref í lífi sínu. 

Þessi litla stúlka sem gekk eftir Vesturvallagötunni með foreldrum sínum í dag vakti mig til umhugsunar um að frá því að maður fæðist er maður að taka stór skref, skref sem krefjast kjarks og þors, staðfestu og dugnaðar. 

mánudagur, 20. apríl 2009

ég hélt ég hafði sofið yfir mig í morgun, það var svo bjart kl. 7